Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 96 επισκέπτες και κανένα μέλος

Απόδοση στα ελληνικά του 7ου κεφαλαίου του: Antony C. Sutton: Wall Street and the Rise of Hitler, 2000.
Ολόκληρο το βιβλίο είναι διαθέσιμο  σε δωρεάν ηλεκτρονική μορφή εδώ:


Η χρηματοδότηση του Χίτλερ και του NSDAP δεν έχει ακόμη ερευνηθεί εις βάθος. Παραδείγματος χάριν, η μόνη δημοσιευμένη έρευνα για τα προσωπικά οικονομικά του Χίτλερ είναι ένα άρθρο του Όρον Τζέιμς Χέιλ (Oron James Hale), «Adolph Hitler: Taxpayer»,
1 όπου καταγράφονται οι προστριβές του Αδόλφου Χίτλερ με τις γερμανικές φορολογικές υπηρεσίες, προτού αυτός γίνει καγκελάριος.Στην δεκαετία του 1920 ο Χίτλερ παρουσιαζόταν στους γερμανούς εφοριακούς ως ένας απλός φτωχοποιημένος συγγραφέας που ζούσε με τραπεζικά δάνεια, με ένα αυτοκίνητο που αγόρασε με πίστωση. Δυστυχώς, τα πρωτότυπα έγγραφα που μελέτησε ο Χέιλ δεν έδωσαν τις πηγές εισοδήματος, τα δάνεια ή τις πιστώσεις του Χίτλερ, και ο γερμανικός νόμος «δεν απαιτούσε από αυτο-απασχολούμενους ή επαγγελματίες να αποκαλύπτουν λεπτομερώς τις πηγές των εισοδημάτων τους ή την φύση των υπηρεσιών που παρείχαν2 Προφανώς τα κεφάλαια για τα αυτοκίνητα, τον προσωπικό γραμματέα Ρούντολφ Ες, έναν ακόμη βοηθό, έναν οδηγό, και έξοδα για την πολική δραστηριότητα, από κάπου καλύπτονταν. Αλλά, όπως στην περίπτωση της διαμονής του Λεόν Τρότσκι το 1917 στην Νέα Υόρκη, είναι δύσκολο να ισοσκελίσουμε τα γνωστά έξοδα του Χίτλερ με την ακριβή πηγή των εσόδων του.

      1. Ορισμένοι πρώιμοι υποστηρικτές του Χίτλερ

Γνωρίζουμε με βεβαιότητα ότι ευρωπαίοι και αμερικανοί βιομήχανοι χρηματοδοτούσαν με κάθε τρόπο ολοκληρωτικές πολιτικές ομάδες εκείνη την εποχή, περιλαμβανομένων των κομμουνιστών και ποικίλων ναζιστικών ομάδων. Στις ΗΠΑ η επιτροπή Κίλγκορ (Kilgore) αναφέρει ότι :

Ως το 1919 ο Κρουπ (Krupp) έδινε ήδη χρηματική βοήθεια σε μια από τις αντιδραστικές πολιτικές ομάδες που έσπειραν τον σπόρο για την παρούσα ναζιστική ιδεολογία. Ο Ούγκο Στίνες (Hugo Stinnes) ήταν από τους πρώτους χρηματοδότες του ναζιστικού κόμματος (NSDAP, National Socialistische Deutsche Arbeiter Partei). Ως το 1924 άλλοι επιφανείς βιομήχανοι και τραπεζίτες, μεταξύ τους ο Φριτς Τίσεν (Fritz Thyssen), ο Άλμπερτ Φόγκλερ (Albert Voegler), ο Άντολφ [sic] Κίρντορφ (Adolph [sic] Kirdorf), και ο Κουρτ φον Σρόντερ (Kurt von Schroder), έδιναν μυστικά μεγάλα ποσά στους ναζί. Το 1931 μέλη της ένωσης ιδιοκτητών ανθρακωρυχείων, της οποίας επικεφαλής ήταν ο Κίρντορφ, δεσμεύτηκαν να προσφέρουν ένα πφένιχ για κάθε τόνο άνθρακα που θα πωλούσαν στην οργάνωση που ήδη δημιουργούσε ο Χίτλερ.)3

Η δίκη του Χίτλερ στο Μόναχο το 1924 έφερε στην δημοσιότητα την πληροφορία ότι το ναζιστικό κόμμα είχε πάρει από βιομηχάνους της Νυρεμβέργης 20.000 δολάρια. Το πιο ενδιαφέρον όνομα αυτής της περιόδου είναι του Εμίλ Κίρντορφ, που είχε δράση προηγουμένως ως μεσαζόντων για την χρηματοδότηση της γερμανικής ανάμιξης στην Επανάσταση των Μπολσεβίκων.4 Ο ρόλος του Κίρντορφ στην χρηματοδότηση του Χίτλερ περιγράφεται με λόγια του ιδίου:

Για πρώτη φορά ήρθα σε επαφή με το εθνικοσοσιαλιστικό κίνημα το 1923… πρωτάκουσα τον φύρερ στο εκθεσιακό μέγαρο της Έσσης. Η σαφής έκθεσή τους με έπεισε πλήρως και με συγκίνησε. Το 1927 συνάντησα προσωπικά τον φύρερ για πρώτη φορά. Ταξίδεψα στο Μόναχο και εκεί είχα μια συνομιλία με τον φύρερ στο σπίτι του Μπρούκμαν (Bruckmann). Για τεσσεράμισι ώρες ο Αδόλφος Χίτλερ μου εξήγησε το πρόγραμμά του με κάθε λεπτομέρεια. Τότε παρακάλεσα τον φύρερ να γράψει την διάλεξη που έδωσε σ’εμένα σε ένα φυλλάδιο. Στην συνέχεια μοίρασα αυτό το φυλλάδιο επ’ονόματί μου στους επιχειρηματικούς και κατασκευαστικούς κύκλους.

Από τότε έθεσα τον εαυτό μου πλήρως στην διάθεση του κινήματός του. Λίγο μετά από την συζήτησή μας στο Μόναχο, και ως αποτέλεσμα του φυλλαδίου το οποίο συνέταξε ο φύρερ και μοίρασα εγώ, έλαβαν χώρα αρκετές συναντήσεις, μεταξύ του φύρερ και ηγετικών φυσιογνωμιών στον τομέα της βιομηχανίας. Οι ηγέτες της βιομηχανίας συναντήθηκαν με τον φύρερ, τον Ρούντολφ Ες, τον Χέρμαν Γκέρινγκ και άλλες ηγετικές φυσιογνωμίες του κόμματος για τελευταία φορά πριν από την ανάληψη της εξουσίας στην κατοικία μου.5

Το 1925 η οικογένεια του Ούγκο Στίνες συνεισέφερε μέρος των κεφαλαίων για την μετατροπή της εβδομαδιαίας έκδοσης των ναζί Φόλκισερ Μπεομπάχτερ (Volkischer Beobachter) σε ημερήσια έκδοση. Ο Πούτζι Χανφστένγκλ (Putzi Hanfstaengl), ο φίλος και προστατευόμενος του Φρανκλίνο Ντ. Ρούζβελτ (Franklin D. Roosevelt), προσέφερε τα υπολειπόμενο κεφάλαιο.6 Στον πίνακα 7-1 παρουσιάζονται περιληπτικά οι γνωστές οικονομικές συνεισφορές και οι επιχειρηματικές διασυνδέσεις των συνεισφερόντων από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο Πούτζι δεν αναγράφεται στον Πίνακα 7-1, καθώς δεν ήταν ούτε βιομήχανος ούτε τραπεζίτης.

Στην αρχή της δεκαετίας του 1930 η οικονομική βοήθεια προς τον Χίτλερ άρχισε να ρέει με μεγαλύτερη ευκολία. Στην Γερμανία έλαβαν χώρα ορισμένες συναντήσεις, που τεκμηριώνονται πέραν από κάθε αμφισβήτηση σε πολλές πηγές, ανάμεσα σε γερμανούς βιομηχάνους με τον ίδιο τον Χίτλερ, και συχνότερα με τους αντιπροσώπους του Γιάλμαρ Σέετ (Hjalmar Sehaeht) και Ρούντολφ Ες. Το κρίσιμο σημείο είναι ότι οι γερμανοί βιομήχανοι διηύθυναν σε μεγάλο ποσοστό καρτέλ με αμερικανικούς δεσμού, ιδιοκτησία, συμμετοχή, ή κάποιου τύπου χρηματοδοτική σύνδεση. Οι υποστηρικτές του Χίτλερ δεν ήσαν – κάθε άλλο – επιχειρήσεις καθαρώς γερμανικές ή αντιπροσωπευτικές γερμανικών οικογενειακών επιχειρήσεων. Εκτός από τον Τίσεν (Thyssen) και τον Κίρντορφ, ήσαν ως επί το πλείστον γερμανικές πολυεθνικές εταιρείες — όπως, π.χ., η I.G. Farben, η A.E.G., η DAPAG, κλπ. Αυτές οι πολυεθνικές είχαν συγκροτηθεί με δάνεια από τις ΗΠΑ στην δεκαετία του 1920, και στην αρχή της δεκαετίας του 1930 είχαν αμερικανούς διευθυντές και σοβαρή αμερικανική κεφαλαιακή συμμετοχή.

Μια ροή πολιτικού χρήματος που δεν εξετάζεται εδώ είναι εκείνη που αναφέρεται στην ευρωπαϊκή Ρόγιαλ Ντατς Σελ (Royal Dutch Shell), την σημαντικότερη ανταγωνίστρια της Στάνταρντ Όιλ (Standard Oil) στις δεκαετίες του 1920 και 1930, και πνευματικό τέκνο του αγγλο-ολλανδού επιχειρηματία σερ Χένρι Ντέτερντινγκ (Henri Deterding). Έχει επιβεβαιωθεί πέραν πάσης αμφιβολίας ότι ο Χένρι Ντέτερντινγκ χρηματοδοτούσε προσωπικά τον Χίτλερ. Αυτό υποστηρίχτηκε, λόγου χάριν, από τον βιογράφο του Γκλιν Ρόμπερτς (Glyn Roberts) στο Ο ισχυρότερος άνδρας του κόσμου (The Most Powerful Man in the World). Ο Ρόμπερτς σημειώνει ότι ο Ντέτερντινγκ κ εντυπωσιάστηκε από τον Χίτλερ ήδη από το 1921:

…και ο ολλανδικός τύπος ανέφερε ότι, διά του πράκτορα Γκέοργκ Μπελ (Georg Bell), αυτός [ο Ντέτερντινγκ] έθεσε στην διάθεση του Χίτλερ, ενόσω το κόμμα ήταν ακόμη «στα σπάργανα», τουλάχιστον τέσσερα εκατομμύρια φιορίνια.7

Ο Ρόμπερτς αναφέρει ακόμη ότι, το 1931) ο Γκέοργκ Μπελ, πράκτορας του Ντέτερντινγκ, συμμετείχε σε συγκεντρώσεις των Ουκρανών Πατριωτών στο Παρίσι «ως κοινός εντεταλμένος του Χίτλερ και του Ντέτερντινγκ)8 . Ο Ρόμπερτς, επίσης, αναφέρει ότι:

Ο Ντέτερντινγκ κατηγορήθηκε, όπως μαρτυρεί ο Έντγκαρ Άνσελ Μάουρερ (Edgar Ansell Mowrer) στο έργο του Η Γερμανία γυρίζει πίσω το ρολόι (Germany Puts the Clock Back), ότι η παροχή ενός μεγάλου χρηματικού ποσού στους ναζί, επειδή κατανοούσε ότι η επιτυχία τους θα του έδινε μια πιο ευνοϊκή θέση στην πετρελαϊκή αγορά της Γερμανίας. Σε άλλες περιπτώσεις, οι αριθμοί ανεβαίνουν στα πενήντα πέντε εκατομμύρια στερλίνες.9

Ο βιογράφος του Ντέτερντινγκ βρήκε τον ισχυρό αντι-μπολσεβικισμό του ειδεχθή, και μάλλον, αντί να παρουσιάζει αδιάσειστα στοιχεία για την χρηματοδότηση των ναζί, τείνει να συμπεραίνει και όχι να αποδεικνύει ότι ο Ντέτερντινγκ ήταν υπέρ του Χίτλερ. Αλλά, ο φιλο-χιτλερισμός δεν είναι απαραίτητη συνέπεια του αντι-μπολσεβικισμού· εν πάση περιπτώσει ο Ρόμπερτς δεν προσφέρει αποδείξεις για την χρηματοδότηση ούτε εντόπισε αδιάσειστα στοιχεία για την ανάμειξη του Ντέτερντινγκ.

drosakis 2 584x400

Αν μια φωτογραφία είναι χίλιες λέξεις, τότε 3 φωτογραφίες που ανασύρουν συγκλονιστικές στιγμές 73 χρόνια μετά λένε πολλά. Ο λόγος για τις  φωτογραφίες που αποτυπώνουν την εκτέλεση ενός Ρεθυμνιώτη στην παραλία των Μισσιρίων.

Ανάλογο ενδιαφέρον όμως έχει και η αναζήτηση-έρευνα που πραγματοποίησε οΔημήτρης Σκαρτσιλάκης για να εξακριβωθεί η ταυτότητα αυτού του νέου ανθρώπου-μάρτυρα, μέσω ανθρώπων οι οποίοι μπορεί να άκουσαν, να είδαν η να τον γνώριζαν. Η φωτογραφία-ντοκουμέντο είναι αδιαμφισβήτητα ο πιο δυνατός συνδυασμός σε μία ιστορική έρευνα.

Η έρευνα για την αναγνώριση αυτού του ανθρώπου όπως ήταν φυσικό ξεκίνησε από το επίκεντρο των γεγονότων που φαίνονται στη φωτογραφία, δηλαδή από τα περιβόλια και τα Μισσίρια. Εξάλλου η πλειοψηφία των θυμάτων προέρχονταν από εκείνη την περιοχή.

Τα στοιχεία που μας δίνουν οι φωτογραφίες είναι ότι: 1. πρόκειται για μεμονωμένη εκτέλεση 2. Πρόκειται για νέο άνθρωπο μάλλον όχι αγρότη 3. Χρονικά το συμβάν τοποθετείται στον Ιούνιο (λόγω ένδυσης και εξοπλισμού των Γερμανών, καθώς και της διαταγής για αντίποινα που εκδόθηκε αμέσως μετά τη μάχη). Η έρευνα μας οδήγησε στον Σταυρωμένο, όπου οι πληροφορίες ταίριαζαν με την περιγραφή του ανθρώπου αυτού. Η σύγκριση με μία προπολεμική οικογενειακή φωτογραφία βοήθησε αρκετά στην αναγνώριση του θύματος.

Πρόκειται για το Δημήτρη Δροσάκη από το χωριό Χαμαλεύρι, υπάλληλο της Αγροτικής Τράπεζας.

drosakis1 Η σύλληψη του Δημήτρη Δροσάκη, εργαζόμενου στην Αγροτική Τράπεζα. Οδηγείται προς εκτέλεση επειδή υπερασπίστηκε το χωριό του από την εισβολή των ναζί

Οι μαρτυρίες του κυρίου Δημήτρη Αντωνογιωργάκη, της κυρίας Στέλλας Γουλιερμάκη καθώς και η διασταύρωση πληροφοριών ήταν καθοριστικές  για την έρευνα αυτή.

Το Φλεβάρη του 1906, από μια παρεξήγηση, ξέσπασε στον Πειραιά εμφύλιος πόλεμος μεταξύ Κρητών και Μανιατών τα «κρητομανιάτικα» όπως ονομάστηκαν τα αιματηρά εκείνα επεισόδια, με πολλούς νεκρούς και τραυματίες. Όμως στο τέλος, πρυτάνευσε η λογική, μπήκαν στη μέση παλιές φαμίλιες, ανάμεσα τους οι παππούδες του πρώην  δημάρχου Πειραιά Βασίλη Μιχαλολιάκου, ήρθαν σε συνδιαλλαγή με άλλες κρητικές, παραμέρισαν οργή και  μίσος και επανασυνέδεσαν την παλιά πατροπαράδοτη φιλία τους.

Το πρωτοσέλιδο φύλλο της Εφημερίδας “Εμπρός” στις 14/2/1906 αναφερόμενο στον Εμφύλιο σπαραγμό της Βεντέτας Κρητών-Μανιατών

EFHMERIDA EMPROS 14 2 1906 b

Τα επεισόδια ξεκίνησαν ένα πρωϊνό Κυριακής, στο χώρο του Τελωνείου, μετά την άφιξη ιταλικού βαποριού από τα Χανιά, από 15 θερμόαιμους κρητικούς, που αρνήθηκαν στους πάμφτωχους αχθοφόρους Μανιάτες, να μεταφέρουν τα πράγματα τους και λόγο με το λόγο, αρπάχτηκαν στα χέρια κι έβγαλαν μαχαίρια! Ενας μανιάτης, ο Σαραντέας, τραυματίζει με μαχαίρι δύο κρητικούς, τον Πολυμενάκη  θανάσιμα και τον Λορεντζάκη σοβαρά και οι Κρητικοί τον κυνηγούν, αλλά εκείνος μπαίνει σε καΐκι κι εξαφανίζεται.

Η Καθαρή Δευτέρα είναι ταυτισμένη με τα Κούλουμα, δηλαδή τη μαζική έξοδο του κόσμου στις εξοχές και τον εορτασμό της στη φύση. Σύμφωνα με τον πατέρα της Ελληνικής λαογραφίας Νικόλαο Πολίτη, η λέξη «κούλουμα» προέρχεται από το λατινικό «cuuiulus», που εκτός από σωρός σημαίνει επίσης και αφθονία, αλλά και τέλος. Τα Κούλουμα εκφράζουν, δηλαδή, τον επίλογο της Αποκριάς.
dancing Με το απόθεμα της ευθυμίας να διατηρείται ακέραιο από τις προηγούμενες ημέρες, πολλά δρώμενα διατηρούνται την Καθαρά Δευτέρα σε πολλές περιοχές της χώρας.

Ο Καλόγερος ­ μεταμφιεσμένος με δέρματα ζώων, κουδούνια στη μέση, συνοδευόμενος από θίασο ανδρών, επίσης μεταμφιεσμένων ­ διαδραματιζόταν στη Θράκη, πάντα ανήμερα την Καθαρή Δευτέρα. Ανάλογα δρώμενα υπήρχαν και σε άλλες περιοχές: ο Ζαφείρης στην Ηπειρο, οι Μάηδες στο Πήλιο, ο Μπέης, ο Κιοπέκμπεης, οι Πιττεράδες, η Κορέλλα στη Σκύρο, ο θάνατος-κηδεία του Καρνάβαλου, ο βλάχικος γάμος στη Θήβα, το Καρναβάλι του Σοχού, η Σούσα στην Αγιάσο της Μυτιλήνης κτλ. 

Γιορτές, οι περισσότερες από τις οποίες, έχουν τις ρίζες τους σε παγανιστικά έθιμα της αρχαιότητας. Ειδικότερα, όλες οι ανοιξιάτικες γιορτές, έχουν τις ρίζες τους σε Διονυσιακές αρχαιοελληνικές εορτές, κατά τις οποίες...
οι συμμετέχοντες τραγουδούσαν τον «Διθύραμβο», φορούσαν δέρματα ζώων, άλειφαν το πρόσωπό τους με την τρυγία (κατακάθι του κρασιού) και στεφανώνονταν με κισσό, το αειθαλές ιερό φυτό του Διόνυσου.

Οι εορτές είχαν ως χαρακτηριστικό γνώρισμα τον άκρατο ενθουσιασμό, τις μεταμφιέσεις, την οινοποσία, τον χορό υπό των ήχο των κυμβάλων και τυμπάνων, θιάσους, πομπές, διθυράμβους και φαλλοφορίες. Τα Διονύσια χωρίζονταν στα «Μικρά» και στα «Μεγάλα» που τελούνταν σε διαφορετικές εποχές του χρόνου.


Δια μέσω των τελετουργικών χορών της έκστασης, και των χτυπημάτων της γης με τα πόδια, δρωμένων και μεταμφιέσεων, οι άνθρωποι αποσκοπούσαν στον εξευγενισμό των πνευμάτων, και την καρποφορία της γης, που τον χειμώνα βρισκόταν σε νάρκη, ενώ την Άνοιξη ανασταινόταν. 


Για τους αρχαίους λαούς ο κύκλος αυτός της αναγέννησης της φύσης, είχε σχέση και με τις ανθρώπινες ψυχές, και συμβολίζονταν με το φόρεμα της μάσκας. 

1. Εισαγωγή

Η εργασία αυτή αφορά στη Φιλοσοφία της Φύσης στην Αρχαία Ελλάδα, ξεκινώντας από τη μυθολογία των Αρχαίων Ελλήνων και συνεχίζοντας στους Προσωκρατικούς και στους Στωικούς Φιλοσόφους. Διερευνήσαμε τη σχέση του ανθρώπου με τη φύση, και ευρύτερα τον τρόπο σκέψης και ζωής των Αρχαίων Ελλήνων και αναδείξαμε στοιχεία και αξίες των Αρχαίων Ελλήνων Φιλοσόφων σε σχέση με τη φύση.

 2. Η φύση στη μυθολογία

 Οι Αρχαίοι Έλληνες λάτρευαν τη φύση και αυτό αποτυπώνεται στη Μυθολογία. Οι Θεοί των Αρχαίων Ελλήνων είχαν άμεση σχέση με τη φύση, όπως η Δήμητρα, η προστάτιδα της γεωργίας, η Άρτεμις, η προστάτιδα των άγριων ζώων και ο Διόνυσος, ο προστάτης της άγριας βλάστησης. Η ελληνική μυθολογία περιλαμβάνει και τις νύμφες, θεότητες που κατοικούσαν στην άγρια φύση: τις Nαϊάδες που κατοικούσαν στα ποτάμια, στις πηγές και στις κρήνες, τις Ορεστιάδες που κατοικούσαν στα βουνά, τις Δρυάδες ή Αμαδρυάδες, νύμφες των δέντρων και τις Νηριήδες, τις νύμφες των θαλασσών.

nimfes

John William Waterhouse: Ο Ύλας και οι Νύμφες (1896).

Η Γη για τους Αρχαίους Έλληνες ήταν η υπέρτατη Θεά, η μεγάλη μητέρα, και ήταν αυτή που έπαιξε σημαντικό ρόλο στη δημιουργία της πρώτης γενιάς των πλασμάτων. Ήταν η μητέρα των Γιγάντων, των Τιτάνων και του Ωκεανού. Οι Αρχαίοι ¨Έλληνες τη μητέρα Γη την ονόμαζαν Υπερτάταν Γαν. Δεν τη λάτρευαν ως ανθρωπόμορφη θεότητα ούτε σαν ουράνιο σώμα αλλά ως γη-χθων, ως φύση με το χώμα, το έδαφος και το υπέδαφος όπου ζει και τρέφεται ο άνθρωπος (Θεοδοσίου 2011). Σύμφωνα με τον Ησίοδο, η Γαία προϋπήρχε. Μαζί με το Χάος που συμβολίζει το χώρο του Σύμπαντος και με τη βοήθεια του ¨Έρωτα, της κινητήριας δύναμης που ενώνει και μεταμορφώνει, δημιούργησαν τον Ουρανό.

Αλλά και οι μύθοι της Αρχαίας Ελλάδας έχουν στενή σχέση με τη φύση και μας φανερώνουν ότι η γη μας προσφέρει ό,τι πιο σημαντικό και όποιος στρέφεται εναντίον της τιμωρείται. Ακολουθούν δύο παραδείγματα.

 Δήμητρα-Περσεφόνη

Η Θεά Δήμητρα, κόρη του Κρόνου και της Ρέας, ήταν προστάτιδα της γεωργίας. Ο δεσμός της Θεάς με την κόρη της ήταν τόσο ισχυρός που αποτυπώθηκε στις αλλαγές της φύσης. Όταν η Περσεφόνη έκοψε το ωραιότερο άνθος του λιβαδιού όπου χαιρόταν την άνοιξη, άνοιξε μια τρύπα κάτω από τα πόδια της και έπεσε στην αγκαλιά του Πλούτωνα. Η θλίψη της Θεάς Δήμητρας και η αγάπη για την κόρη της ανάγκασε τον Δία να κάνει ένα συμβιβασμό ανάμεσα στην ίδια και στον Πλούτωνα. Να επιστρέφει η Περσεφόνη τον μισό χρόνο στη μητέρα της και τον υπόλοιπο χρόνο να ζει με τον άνδρα της στον Κάτω Κόσμο (Μπουρατίνος 1997). Ο μύθος φανερώνει τι συμβαίνει όταν καταστρέφουμε ό,τι προσφέρει η φύση και ότι όποιος στρέφεται εναντίον της φύσης τιμωρείται. Για τους Αρχαίους Έλληνες όποιος ξεπερνά τα όριά της φύσης τιμωρείται.

persefoni

Η αρπαγή της Περσεφόνης,
Gian Lorenzo Bernini (1621-1622).

Σελίδα 2 από 5

Go to top
HostForWeb.COM - GET 20% OFF!